Modulacija je postupak transformacije signala kojim se u noseći signal utiskuje signal informacije. Na prijemnoj strani se vrši obrnuti postupak-demodulacija. Noseći signal ima veću vrednost frekvencije te ima bolja svojstva prostiranja prenosnim medijumima. Signal informacije zovemo još i modulišući signal, a kao rezultat modulacije dobijamo modulisani signal.

Postoji više vrsta modulacija:
-analogna modulacija signala;
-diskretna modulacija ili digitalna modulacija analognog signala;
-modulacija impulsnih signala;
-digitalni modulacijski postupci: impulsno kodna modulacija (PCM) i delta modulacija (DM);
-modulacijski postupci za prenos podataka u radio-difuziji.
Analogna modulacija signala
Analogna modulacija predstavlja proces transformacije u kojoj se menja jedan od parametara analognog signala: amplituda, frekvencija ili faza. Tako da imamo amplitudnu modulaciju (AM), frekvencijsku modulaciju (FM) i faznu modulaciju (PM).
Amplitudna modulacija - AM
Amplitudna modulacija predstavlja najjednostavniji vid modulacije kod koje dolazi do transformacije nosećeg signala modulišućim signalom u rezultujući modulisani signal koga karakteriše uvećanje amplitude. Matematički izraz za slučaj  AM je sledeći:

  s(t) = (1+nX(t)) cos(2?ft)
 
pri čemu je cos(2?ft) noseći signal, X(t) modulišući signal a n stepen odnosno indeks modulacije.
{mosimage}
Fazna i frekventna modulacija
Fazna (PM) i frekventna (FM) modulacija predstavljaju vidove ugaone analogne modulacije. Kod fazne modulacije dolazi do promene faze nosećeg signala pri čemu je faza modulisanog signala proprcionalna modulišućem signalu, a kod frekventne modulacije dolazi do promene frekvencije nosećeg signala pri čemu je prvi izvod vrednosti faze modulisanog signala proporcionalan modulišućem signalu.